Enxaulada,
\na mi\u00f1a via pasei,
\npero non nuha xaula d`ouro,
\nnin siquera d`ourada,
\nera de ferro estaba,
\nven oxidada.<\/p>\n
Cando voar puden,
\nfixenno como as ponbas,
\nvenlonxe du meu pombal,
\npra que nigen me poidera topar,<\/p>\n
En ese longo viaxe,
\nun ponbo mui fachendo,
\nno meu cami\u00f1o se cruzou,
\ne cu seu curu cu cu,
\nme enamorou,
\ne cas suas promesas damor,
\nme enamorou.<\/p>\n
\u00bfAi?
\ndemin coitadi\u00f1a,
\nquinxenua,
\ndentro da sua xaula me vin,
\ne non era d`ouro,
\nnin siquera d`ourada,
\nera de ferro estava,
\nven o`xidada<\/p>\n
Mucha.P.<\/p>\n
Mar\u00eda del Carmen Pallas Seijo.<\/p>\n
Poes\u00eda en Galego sin Correcci\u00f3n ortogr\u00e1fica. <\/p>\n